- Rzeczpospolita Turgielska (marzec-lipiec 1944 na Wileńszczyźnie)
| Historia Polski |
 Ten artykuł jest częścią cyklu: |
Republika Pińczowska, Rzeczpospolita Kazimiersko-Proszowicka - to nazwa obszaru wyzwolonego przejściowo w okresie 24 lipca–12 sierpnia 1944 roku spod okupacji niemieckiej w wyniku działań oddziałów partyzanckich Armii Ludowej, Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej, które wspólnym wysiłkiem wyzwoliły obszar o powierzchni 1000 km².
Początkiem działań partyzantów było rozbrojenie posterunków niemieckich w Racławicach, Nowym Korczynie, Działoszycach i zajęcie Pińczowa. W tym czasie miały miejsce zwycięskie potyczki z Wehrmachtem pod wsią Sielec i w Młodzawach Dużych. Utrata tego obszaru przerywała Niemcom szlaki komunikacyjne z frontem wiślańskim.
Na terenie Republiki Pińczowskiej znalazły się miejscowości: Pińczów, Skalbmierz, Książ Wielki, Brzesko Nowe, Działoszyce, Janowiec, Kazimierza Wielka, Koszyce, Nowy Korczyn, Proszowice, Sancygniów, Słaboszów i Wiślica.
Władzę w Republice Pińczowskiej sprawowali: Pińczowska Konspiracyjna Powiatowa Rada Narodowa (reprezentująca AL i BCh) i delegat powiatowy rządu RP na uchodźstwie wraz z komendantem obwodu AK. Z oddziałów AL i współpracującego z nimi oddziału Maślanki sformowano 1 Brygadę AL im. Bartosza Głowackiego. Skutkiem koncentracji Wehrmachtu i braku możliwości połączenia z przyczółkami Armii Czerwonej, oddziały partyzanckie opuściły region, zaś 1 Brygada AL przebiła się przez front na wschodni brzeg Wisły.
5 sierpnia oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich stoczyły krwawą bitwę o Skalbmierz przeciwko siłom niemiecko-ukraińskim, które po zdobyciu miasta, dokonały jego pacyfikacji i zamordowały 64 osoby.
Linki zewnętrzne- Strony powiatu pińczowskiego
- "W latach okupacji niemieckiej" - historia ruchu oporu, podczas II wojny światowej, na oficjalnej stronie miasta.
- "Rozbrojenie posterunku niemieckiego w Działoszycach" - Rozbrojenie posterunku żandarmerii niemieckiej w Działoszycach 25/26 lipca 1944 r., na podstawie relacji uczestnika - Walerego "Prądzyńskiego" Zaróda